Sentimentale Liebeserklärung an meinen roten Setter
I weiss, du bisch nöd meh als en Hund,
ä Züchtig, wo flüchtig
mis Läbä berührt.
Trotzdem verbring i mit der mengi Stund,
häsch mi au scho vo Pflichte weggführt.
I weiss, i bi för di nur en Mensch,
en guetä, mit Fuetter
wot immer chasch ha.
Und went elegant über d'Wiese rennsch,
lueg i der es bitzeli stolz hinenah.
I weiss, dis Hirni isch nöd bsundrigs gross,
viel Trieb, jedes Wiib
wörsch grad packe.
Däför häsch da mit em Gspüre gut los,
vor ä Gfohr chunt, sträubsch d'Hoor scho im Nacke.
I weiss, mer chönd üs nöd wörkli verstoh,
es Blinzle, es Winsle
seit mengmol au viel.
Und wer i emol vo Sorgä übernoh,
bisch du mit mer zäme au still.
I weiss, so elegant isch keine,
bim Spaziere, Apportiere.
Du häsch es Fell us Side und Glanz,
schinnt d'Sunne dri, denn chönt mer meine,
du segsch us Gold, vom Chopf bis zum Schwanz.
I weiss, so Gueti wie di gits no viel,
au tolli, wundervolli,
I säge der jetzt aber au no dä Grund,
worum i kein andre will,
du bisch min Red-Setter, kein Hund.